Het portaal van Mook

De Sint Michaëls energie van de Sint Antoniuskerk

Wanneer je een trap oploopt, voelen je benen meestal wat zwaarder dan wanneer je op een recht stuk loopt. Dit is anders als je de trap van het pleintje voor de Sint Antoniuskerk van Mook op loopt. Je voeten voelen lichter. Wanneer je daarna een tijdje op het pleintje staat gaan je handen en voeten vanzelf een beetje tintelen en voelt het alsof je een stukje wordt opgetild, alsof je een paar centimeter langer bent geworden. Dit gevoel deelden de meeste van onze geomantische landschapsgroep uit Nijmegen, toen we deze plek op 26 maart bezochten. Ze kregen er zelfs warme voeten van!

In de kerk zelf is eveneens een sterk krachtveld te voelen, alleen is dit meer in beweging als een soort wervelwind in een opwaartse beweging. Ik werd bijna direct naar een van de pilaren getrokken waarbij ik een vergelijkbaarder gevoel kreeg als bij de Tor (Saint Michaelstower) in Glastonbury. Daar hangt een nog sterkere wervelende energie waarbij je de neiging krijgt om je vast te klampen aan de muur. Ook al is de kerk aan Sint Antonius Abt gewijd, de engelenenergie van Sint Michaël was toch zeer duidelijk aanwezig.

Het kerkje staat langs de rivier de Maas in een landelijke omgeving, op een plek waar energie makkelijk kan stromen. Een van de deelnemers voelde hier een sterke transformatieve energie van de opstijging uit de dood. Het is de lichte kant van de dood en wordt geassocieerd met de energie van de Zwarte Godin. De Zwarte Godin hoort bij de Drievoudige Godin, de laatste face van het vrouwelijke principe. Zij wordt voorafgegaan door de Witte (Maagd) Godin en de Rode Godin (Moedergodin). Zelfs op het kerkhof achter de kerk voel je een lichte vredige energie, een portaal waar de engelen de zielen van overledenen en levenden verwelkomen. Meer lezen over de Drievoudige Godin? Lees dan een van de boeken die Marko Pogacnik hierover heeft geschreven.

Advertenties